Xena trafila do schroniska na poczatku marca 2007. Byla w tragicznym stanie. Miala rany na calym ciele. Glowe i pysk miala opuchniete, nie mogla otworzyc prawego oka. Do tego byla strasznie wychudzona. Obawialismy sie, ze sunia moze nie przezyc. Na szczescie udalo sie ja uratowac. Xena powoli dochodzi do siebie. Nadal jest chuda, ma przymkniete oko i brakuje jej kawalka ucha, ale jej zyciu nic nie grozi.
Gdy trafila do schroniska byla przestraszona i nie chciala miec nic wspólnego z jakimkolwiek czlowiekiem. Szczekala i warczala na kazdego kto zblizyl sie do jej klatki. Po jakims czasie przestala bac sie pracowników, bez problemu dawala sprzatac swoja klatke, wsadzac i zabierac miski, a nawet wyprowadzic na spacer. Jednak na obcych ludzi nadal reagowala agresywnie. Dzisiaj po raz pierwszy odwazylam sie zabrac ja na spacer i Xena okazala sie cudowna, grzeczna dziewczynka. Sunie nie zaznala w swoim zyciu niczego dobrego ze strony czlowieka. Gdy wyciagnelam reke, zeby ja poglaskac, skulila sie jakby chciala uniknac uderzenia. Gdy zaczelam ja drapac za uchem poczatkowo nie wiedziala co sie dzieje, jednak juz po chwili nastawiala leb do glaskania i widac bylo, ze sprawia jej to przyjemnosc.
Xena pilnie potrzebuje domku, w którym bedzie mogla poczuc sie bezpiecznie. Domu, w którym nauczy sie, ze nie wszyscy ludzie sa zli. Domu, w którym bedzie mogla wreszcie poczuc sie kochana i potrzebna.
Sunia nie toleruje kotów. Jest wysterylizowana.

Xena przebywa w schronisku w Olsztynie.